لغت نامه دهخدا
( منایرة ) منایرة. [ م ُ ی َ رَ ] ( ع اِ ) ( از «ن ی ر» ) بدی. و گویند: بینهم منایرة؛ ای شر. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیطالمحیط ).
( منایرة ) منایرة. [ م ُ ی َ رَ ] ( ع اِ ) ( از «ن ی ر» ) بدی. و گویند: بینهم منایرة؛ ای شر. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیطالمحیط ).