مناوبه

۱. چیزی را نوبتی قرار دادن.
۲. نوبت گذاری.
۳. عقوبت کردن.

۱ - ( مصدر ) بطور نوبه قرار دادن چیزی را ۲ - عقوبت کردن. ۳ - ( مصدر ) از عقب کسی در آمدن. ۴ - ( اسم ) نوبت گذاری: [ معاقبت آنست که سقوط دو حرف از وزنی بر سبیل مناوبت باشد اگر یکی بیفتد البته دیگری برقرار باشد... ] ( المعجم. مد. چا. ۵ ) ۴۷: ۱ - عقوبت.