مناقیر

لغت نامه دهخدا

مناقیر. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ مِنقار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به منقار شود. || ج ِ مُنقُر. ( منتهی الارب ). ج ِ مِنقُر و مُنقَر.( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به منقر شود.