لغت نامه دهخدا
مقردح.[ م ُ ق َ دَ / م ُ ق َ دِ ] ( ع ص ) اسبی که بعد اسب دهم آید در میدان برهان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). اسبی که در میدان مسابقه بعد از اسب دهم آید. ( از اقرب الموارد ). || کوچک و فرومایه. ( از اقرب الموارد ).
