لغت نامه دهخدا
( مفناة ) مفناة. [ م َ ] ( ع ص ) ارض مفناة؛ زمین موافق جهت فرودآیندگان. ( منتهی الارب ). زمینی که جهت فرودآیندگان موافق و شایسته باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟