لغت نامه دهخدا
مفرسن. [ م ُ ف َ س َ ] ( ع ص ) مفرسن الوجه؛ بسیارگوشت روی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
مفرسن. [ م ُ ف َ س َ ] ( ع ص ) مفرسن الوجه؛ بسیارگوشت روی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
مفرسن الوجه بسیار گوشت روی