مغالظه واژهای است که در منابع قدیم عربی و فارسی به کار رفته و به معنای دشمنی و کینه متقابل است. این کلمه در ریشه عربی خود به حالتی اشاره دارد که دو نفر یا دو گروه با یکدیگر دشمنی و عداوت دارند و رفتارشان همراه با خصومت و کینهجویی است. در متون لغوی مانند منتهیالارب و آنندراج، مغالظه به عنوان وضعیتی که افراد با یکدیگر به دشمنی و خصومت میپردازند معرفی شده است و بیانگر اختلافات جدی و نفرت متقابل میان طرفین است. همچنین در منابع پزشکی و اخلاقی مانند ناظم الاطباء، این واژه گاهی به معنای کینه و دشمنی شخصی میان افراد نیز آمده است. کاربرد این واژه معمولاً در متون ادبی و تاریخی برای توصیف روابط خصمانه بین افراد یا گروهها دیده میشود. بنابراین مغالظه نه تنها به دشمنی ظاهری، بلکه به کینه و نفرت پنهان و آشکار نیز اشاره دارد. در نتیجه، مغالظه به طور کلی بیانگر دشمنی، کینه و خصومت متقابل میان افراد یا گروهها است و یکی از مفاهیم مهم در تحلیل روابط اجتماعی و اخلاقی در متون قدیم محسوب میشود.
مغالظه
لغت نامه دهخدا
( مغالظة ) مغالظة.[ م ُ ل َ ظَ ] ( ع مص ) همدیگر دشمن داشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). با همدیگر دشمنی و عداوت داشتن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِمص ) کینه و دشمنی. یقال: بینهما مغالظة؛ ای عداوة. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). کینه و دشمنی. ( آنندراج ).
