لغت نامه دهخدا
معلندد. [ م ُ ل َ دَ / م ُ ل َ دِ ] ( ع اِ ) چاره و گریز و یقال مالی عنه معلندد؛ ای بُدّ. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المیحط ). چاره و گریز. ( آنندراج ).
معلندد. [ م ُ ل َ دِ ] ( ع ص ) زمینی که در آن نه آب باشد و نه چراگاه. ( ناظم الاطباء ).
