مطرابولیطا

لغت نامه دهخدا

مطرابولیطا. [ م ِ ] ( معرب، اِ ) یکی از درجه های کلیساهای روم و هو من تحت ید الجاثلیق. ( آثار الباقیه ) ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به آثار الباقیه چاپ دانا سرشت ص 346 شود.