مطحیه

( مطحیة ) مطحیة. [م َ حی ی َ ] ( ع ص ) مظلة مطحیة؛ سایبان بزرگ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مطحیة. [ م ُ طَح ْ حی َ ] ( ع ص ) بقلة مطحیة؛ تره روئیده بر زمین. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). مُطَحّی. گیاهی که میروید و می پوشاند روی زمین را. ( ناظم الاطباء ).