مضز

کلمه‌ی «مُضِز» در فارسی به معنای خشمگین، غضبناک و بدخو است. این واژه برای توصیف افرادی به کار می‌رود که به آسانی عصبانی می‌شوند و رفتار تند و تیز دارند. مضز معمولاً برای توصیف خلق و خو و حالت روانی فرد استفاده می‌شود و بار معنایی منفی دارد، زیرا عصبانیت و بدخلقی معمولاً برای روابط اجتماعی مشکل‌ساز است. در متون ادبی و شعر فارسی، مضز به عنوان صفتی برای توصیف شخصیت‌های سخت‌گیر، جدی یا پرخاشگر به کار رفته است. فرد مضز نه تنها در کلام بلکه در رفتار خود نیز ممکن است خشونت یا تندی نشان دهد و دیگران را دچار ناراحتی کند. این واژه می‌تواند هم به معنای گذرا، یعنی عصبانیت موقت، و هم به شکل صفت ذاتی، یعنی خلق و خوی تند و سخت، به کار رود. این کلمه با واژه‌هایی مانند خشمگین، غضبناک، بدخو و تندخو هم‌معنی است.