لغت نامه دهخدا
مصغی. [ م ُ غا ] ( ع ص ) مایل شده به طرفی: هو مصغی اناؤه؛ درباره کسی گویند که از بهره و نصیب وی کم کرده باشند. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
مصغی. [ م ُ ] ( ع ص ) میل کننده. ( از منتهی الارب ). کسی که گوش می دهد. ( ناظم الاطباء ).