مشیئه
مترادف‌ها
اراده، خواست، میل
متضادها
بی‌ارادگی
لغت نامه دهخدا
( مشیئة ) مشیئة. [ م َ ءَ ] ( ع مص ) ( از «ش ی ٔ» ) خواستن. ( منتهی الارب ) ( ترجمان القرآن ). مشیة. ( ناظم الاطباء ). شأه یشأه شیئاً و مشیئة و مشاءة و مشائیة. خواستن. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مشیت و مشیة شود.
- مشیئةاﷲ؛ عبارت از تجلی ذات و عنایت سابق پروردگار است برای ایجاد معدوم و یا اعدام موجود. و اراده عبارت از تجلی اوست برای ایجاد معدوم. پس مشیئة و اراده، عموم و خصوص من وجه است. ( از تعریفات جرجانی ).
- مشیئة الهی بر چیزی قرار گرفتن؛ مقدر کردن آن. ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با مشیئه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون مذهبی و فلسفی، مفهوم مشیئه به اراده مطلق خداوند اشاره دارد که بر تمامی امور جهان هستی و سرنوشت انسان‌ها حاکم است.
💡 بسیاری از مردم معتقدند که پیروزی یا شکست در زندگی، در نهایت تحت تأثیر مشیئه الهی و تقدیر از پیش تعیین شده قرار دارد.
💡 با وجود تلاش‌های بی‌شمار انسان برای تغییر شرایط، در نهایت باید پذیرفت که بخشی از روند حیات طبق مشیئه خداوند پیش می‌رود.
