مشک ساییدن

مشک ساییدن. [ م ُ / م ِ دَ ] ( مص مرکب ) مشک کوبیدن و آن را مانند گرد درآوردن. مشک سودن. کنایه از پراکندن بوی خوش:
غلامان را بگو تا عود سوزند
کنیزک را بگو تا مشک ساید.سعدی.

( مصدر ) کوبیدن مشک و بصورت گرد در آوردن آن مشک سودن.