مشتوت

مشتوت. [ م َ ]( ع ص ) پراکنده. || ( اِ ) تارهای جامه قبل از بافتن. ( غیاث ) ( آنندراج ). || چوب جولاهان که بر آن پارچه وقت بافتن پیچند و نورد نیز گویند و به عربی منوال خوانند. ( فرهنگ رشیدی ):
به دفه جد و ماسوره و کلاوه چرخ
به آبگیر و به مشتوت و میخکوب و طناب.خاقانی.

(مَ ) (اِ. ) چوب جولاهان که بر آن پارچه را وقت بافتن پیچند، نورد.

چوبی در دستگاه بافندگی که پارچه بر آن پیچیده می شود، نورد.

چوب جولاهان که بر آن پارچه را وقت بافتن پیچند، نورد.