لغت نامه دهخدا
مشتقق. [ م ُ ت َ ق ِ ] ( ع ص ) نیمه چیزی را گیرنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که نیمه چیزی را می گیرد. ( ناظم الاطباء ). || درآینده در سخن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). || گیرنده کلمه از کلمه. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که می گیرد اسمی را از کلمه دیگر. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اشتقاق شود. || ستیزه کننده. ( از ناظم الاطباء ). || غوغاکننده. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || فتنه انگیزاننده. ( ناظم الاطباء ).
