لغت نامه دهخدا
مشتجر. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) آن که دست را ستون زنخ کند از اندیشه. || منازعت کننده. ( آنندراج ). منازعه و مباحثه کننده و ستیزه کننده. ( ناظم الاطباء ).
مشتجر. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) آن که دست را ستون زنخ کند از اندیشه. || منازعت کننده. ( آنندراج ). منازعه و مباحثه کننده و ستیزه کننده. ( ناظم الاطباء ).