لغت نامه دهخدا
( مشاغرة ) مشاغرة. [ م ُ غ َ رَ ] ( ع مص ) همدیگر عقد شغار بستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). با همدیگر عقد شغار بستن چنانکه در جاهلیت معمول تازیان بود. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ستم کردن دو کس مردی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و به هر دو معنی رجوع به شغار شود.
