لغت نامه دهخدا
( مساجرة ) مساجرة. [ م ُ ج َ رَ ]( ع مص ) با کسی دوستی داشتن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). با همدیگر دوستی کردن. ( منتهی الارب ). مصاحبت کردن و صمیمی بودن با کسی. ( اقرب الموارد ).
( مساجرة ) مساجرة. [ م ُ ج َ رَ ]( ع مص ) با کسی دوستی داشتن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). با همدیگر دوستی کردن. ( منتهی الارب ). مصاحبت کردن و صمیمی بودن با کسی. ( اقرب الموارد ).