مسموک

لغت نامه دهخدا

مسموک. [ م َ ] ( ع ص ) دراز و بلند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || رسن استوار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).