لغت نامه دهخدا
مستعصی. [ م ُت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعصاء. گناه جویند بر کسی. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || سرکش و عاصی و گناهکار. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استعصاء شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟