مستعصی
مترادفها
سرکش، دشوار، سخت
متضادها
مطیع، آسان
لغت نامه دهخدا
مستعصی. [ م ُت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعصاء. گناه جویند بر کسی. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || سرکش و عاصی و گناهکار. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استعصاء شود.
سرکش، دشوار، سخت
مطیع، آسان
مستعصی. [ م ُت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعصاء. گناه جویند بر کسی. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || سرکش و عاصی و گناهکار. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استعصاء شود.