مسترضی
کلمه مُسْتَرْضی در زبان عربی از ریشه رضا (به معنی خشنودی و رضایت) گرفته شده است. این واژه اسم فاعل است و به معنای «کسی که طلب رضایت یا خشنودی میکند» یا «کسی که راضی شده باشد» به کار میرود.
معنی دقیق:
مُسْتَرْضی: فردی که درخواست رضایت دارد، یا در تلاش است کسی را راضی کند.
در برخی موارد، ممکن است به معنای کسی باشد که در نتیجه عمل یا وضعیتی به رضایت رسیده است.
این واژه به دلیل کاربرد محدود ممکن است در متون ادبی یا رسمی دیده شود و بستگی به زمینه جملهای دارد که در آن استفاده میشود.
متضادها
ناراضی
لغت نامه دهخدا
مسترضی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرضاء. رضاجو و خوشنودی خواهنده. ( غیاث ) ( آنندراج ). رضای کسی را طلب کننده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استرضاء شود.
مسترضی. [ م ُ ت َ ضا ] ( ع ص ) نعت مفعولی از استرضاء. راضی و رضامند. ( غیاث ) ( آنندراج ). رجوع به استرضاء شود.