لغت نامه دهخدا
مسترزق. [ م ُت َ زِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرزاق. روزی خواهنده. رزق خواهنده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استرزاق شود.
مسترزق. [ م ُت َ زِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرزاق. روزی خواهنده. رزق خواهنده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استرزاق شود.