لغت نامه دهخدا
مستجیربا. [ م ُ ت َ رُ بِل ْ لاه ] ( اِخ ) ( الَ... ) ازفرزندان عیسی بن المکتفی باﷲ است که به سال 349 هَ. ق. در آذربایجان ظهور کرد و با الرضا من آل محمد بیعت نمود و تعدادی طرفدار یافت و کار او بالا گرفت ولی اندکی بعد بدست جستان ابراهیم فرزند مرزبان، گرفتار آمد و بقتل رسید. ( از الکامل ابن الاثیر ج 8 ص 208 ).