لغت نامه دهخدا
مستأجری. [ م ُ ت َءْ ج ِ ] ( حامص ) مستأجر بودن. اجاره داری. کرایه داری. ( ناظم الاطباء ). || اجاره. کرایه. ( ناظم الاطباء ).
مستأجری. [ م ُ ت َءْ ج ِ ] ( حامص ) مستأجر بودن. اجاره داری. کرایه داری. ( ناظم الاطباء ). || اجاره. کرایه. ( ناظم الاطباء ).
اجاره دادن