لغت نامه دهخدا
( مسایة ) مسایة. [ م َ ی َ ] ( ع مص ) انجام دادن آنچه را دیگری را اکراه آید یا او را غمگین سازد. ( اقرب الموارد ). سوء. مسائیة. و رجوع به سوء و مسائیة شود.
( مسایة ) مسایة. [ م َ ی َ ] ( ع مص ) انجام دادن آنچه را دیگری را اکراه آید یا او را غمگین سازد. ( اقرب الموارد ). سوء. مسائیة. و رجوع به سوء و مسائیة شود.