مساویان

مساویان. [ م ُ ] ( ع ص، اِ ) تثنیه مساوی ( در حالت رفعی ). مساویین. رجوع به مساوی شود. || در اصطلاح منطق، دو کلی بوند که از لحاظ مصداق یکی باشند و هر یک بر مصادیق دیگری به طور کلی صادق باشد. ( از فرهنگ علوم عقلی ).