مسابعه

( مسابعة ) مسابعة. [ م ُ ب َ ع َ ] ( ع مص ) چیزی به هفته فرا دادن. ( تاج المصادر بیهقی ). به هفته دادن. || جماع نمودن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || فخر نمودن به کثرت جماع. || فحش گفتن و همدیگر را دشنام دادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سِباع. و رجوع به سباع شود.