لغت نامه دهخدا
( مزکوبة ) مزکوبة. [ م َ ب َ ] ( ع ص ) زنی که آن را از زمین برگرفته باشند. ( منتهی الارب ). زن ملقوطة. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
( مزکوبة ) مزکوبة. [ م َ ب َ ] ( ع ص ) زنی که آن را از زمین برگرفته باشند. ( منتهی الارب ). زن ملقوطة. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).