لغت نامه دهخدا
مزقق. [ م ُ زَق ْ ق َ ] ( ع ص ) پوستی که موی آن ببرند و برنکنند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج العروس ). رأس مزقق؛ سر موی بریده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج العروس ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟