مزدرعه به معنای زمینی است که در آن کشت و زرع انجام شده است. این واژه از ریشه عربی «زَرَعَ» گرفته شده و به مفهوم کاشتن و رویاندن بازمیگردد. در ترکیب «اَرضٌ مزدرعه»، منظور زمینی است که آماده بهرهبرداری کشاورزی است. مزدرعه معمولاً به زمینی گفته میشود که بذر در آن افشانده شده یا محصول در آن روییده است. کاربرد این واژه نشاندهنده باروری و حاصلخیزی زمین است. مفهوم مزدرعه میتواند در برابر زمین بایر یا رهاشده قرار گیرد. در مجموع، این واژه به زمینی کشتهشده و قابل محصولدهی اطلاق میشود.
مزدرعه
لغت نامه دهخدا
( مزدرعة ) مزدرعة. [ م ُ دَ رَ ع َ] ( ع ص ) أرض مزدرعة؛ زمینی کشته. ( مهذب الاسماء ).