لغت نامه دهخدا
( مرگ آرای ) مرگ آرای. [ م َ ] ( نف مرکب ) مرگ آراینده. زینت و آرایش دهنده مرگ. که موجب زینت و آراستگی مرگ است:
منت بازیچه عیسی مکش بهر حیات
ارزش مردن بپرس از نفس مرگ آرای من.عرفی ( آنندراج ).
( مرگ آرای ) مرگ آرای. [ م َ ] ( نف مرکب ) مرگ آراینده. زینت و آرایش دهنده مرگ. که موجب زینت و آراستگی مرگ است:
منت بازیچه عیسی مکش بهر حیات
ارزش مردن بپرس از نفس مرگ آرای من.عرفی ( آنندراج ).
( مرگ آرای ) مرگ آراینده