مرقاق

لغت نامه دهخدا

مرقاق. [ م ِ ] ( ع اِ ) آنچه بدان نان را تنک نمایند. ( منت-ه-ی الارب ) ( از اقرب الموارد ). تیر نان. ( دهار ). تیر. تیرک. محلاج. وردنه.