لغت نامه دهخدا
( مرذوذة ) مرذوذة. [ م َذَ ] ( ع ص ) ارض مرذوذة، مرذ، مرذة. ( متن اللغة )؛ زمینی که بر آن باران نرمه باریده. رجوع به مُرذ شود.
( مرذوذة ) مرذوذة. [ م َذَ ] ( ع ص ) ارض مرذوذة، مرذ، مرذة. ( متن اللغة )؛ زمینی که بر آن باران نرمه باریده. رجوع به مُرذ شود.