مرثن

لغت نامه دهخدا

مرثن. [ م ُ رَث ْ ث َ ] ( ع ص )زمین باران رسیده. ( آنندراج ). رجوع به مرثنة شود.
مرثن. [ ] ( اِ ) سنبوسه. ( یادداشت مؤلف از بحر الجواهر ).