لغت نامه دهخدا
( مرثمة ) مرثمة. [ م ُ رَث ْ ث َ م َ ] ( ع ص ) ارض مرثمة؛ زمین باران رسیده. ( منتهی الارب ). زمینی که به بارانی اندک مرطوب شده باشد. ( از متن اللغة ). ممطورة. ( اقرب الموارد ).
( مرثمة ) مرثمة. [ م ُ رَث ْ ث َ م َ ] ( ع ص ) ارض مرثمة؛ زمین باران رسیده. ( منتهی الارب ). زمینی که به بارانی اندک مرطوب شده باشد. ( از متن اللغة ). ممطورة. ( اقرب الموارد ).