مرباذ

لغت نامه دهخدا

مرباذ. [م ِ ] ( ع ص ) مهذار. مکثار. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). بسیار بیهوده گوی. ( منتهی الارب ). پرگوی بیهوده گوی.