لغت نامه دهخدا
( مراکیة ) مراکیة. [ م ُ ی َ ] ( ع اِ ) نوعی از درخت شوره است. ج، مراکی. ( منتهی الارب ). واحد مُراکی است به معنی درخت حمض که شتر آن را بچرد. ( از منتهی الارب ). مراکیة؛ شجرة من الحمض. ج، مَراک. ( اقرب الموارد ).
( مراکیة ) مراکیة. [ م ُ ی َ ] ( ع اِ ) نوعی از درخت شوره است. ج، مراکی. ( منتهی الارب ). واحد مُراکی است به معنی درخت حمض که شتر آن را بچرد. ( از منتهی الارب ). مراکیة؛ شجرة من الحمض. ج، مَراک. ( اقرب الموارد ).