لغت نامه دهخدا
مراقید.[ ] ( ع اِ ) یکی از شعب سیمیاست یعنی خواب آورها. منوم ها. رجوع به ص 68 ذیل تذکره انطاکی سطر 16 شود. ( یادداشت مؤلف ). مرقد، دواء یرقد شاربه. ( متن اللغة ).ظاهراً مراقید جمع مُرقِد است. رجوع به مرقد شود.
مراقید.[ ] ( ع اِ ) یکی از شعب سیمیاست یعنی خواب آورها. منوم ها. رجوع به ص 68 ذیل تذکره انطاکی سطر 16 شود. ( یادداشت مؤلف ). مرقد، دواء یرقد شاربه. ( متن اللغة ).ظاهراً مراقید جمع مُرقِد است. رجوع به مرقد شود.