لغت نامه دهخدا
مراغبت. [ م ُ غ َ / غ ِ ب َ ] ( از ع اِمص ) مراغبة. رجوع به مراغبة شود. || خواهش. رغبت. ( غیاث اللغات ). مراغبة. رجوع به مراغبة شود: چندان که نشاط ملاعبت کردو بساط مراغبت گسترد جوابش نگفتم. ( گلستان سعدی ).
مراغبة. [ م ُ غ َ ب َ ] ( ع مص ) ظاهر کردن میل و خواهش. || ( اِمص ) میل. خواهش. رغبت. شوق. آرزومندی. ج، مراغبات. ( ناظم الاطباء ).
