لغت نامه دهخدا
مذوی. [ م ُذْ ] ( ع ص ) گرما که پژمراند تره را. ( آنندراج ). ذوی النبت، ذبل: و اذواه الحر، أذبله. ( متن اللغة ). نعت است از اذواء.
مذوی. [ م ُذْ ] ( ع ص ) گرما که پژمراند تره را. ( آنندراج ). ذوی النبت، ذبل: و اذواه الحر، أذبله. ( متن اللغة ). نعت است از اذواء.