لغت نامه دهخدا
مذحذح. [ م ُ ذَ ذِ ] ( ع ص ) بادی که خاک را برد. ( آنندراج ). بادی که گرد و خاک پراکنده کند. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از ذحذحة. رجوع به ذحذحة شود. || شخصی که گام نزدیک گذاشته شتاب رود. ( آنندراج ). رجوع به ذحذحة شود.
مذحذح. [ م ُ ذَ ذِ ] ( ع ص ) بادی که خاک را برد. ( آنندراج ). بادی که گرد و خاک پراکنده کند. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از ذحذحة. رجوع به ذحذحة شود. || شخصی که گام نزدیک گذاشته شتاب رود. ( آنندراج ). رجوع به ذحذحة شود.