محمدامین بدخشی

[ویکی فقه] بَدَخْشی، محمدامین (ز ۱۰۲۰ق /۱۶۱۱م )، فرزند علی الدین جهانگیر، از صوفیان نقشبندیه مجددیه سده ۱۱ق است.
از آن جا که وی بیشتر عمر خود را بیرون از هند گذرانیده، تذکره نویسان شبه قاره کمتر از او یاد کرده اند.وی در بدخشان متولد شد و پس از خرابی زادگاهش در اثر هجوم ازبکان و فوت پدر و مادر، رهسپار هند گردید.در لاهور ابتدا با شیخ آدم بنوری (د ۱۰۵۳ق /۱۶۴۳م ) آشنا شد؛ سپس به وسیله وی دست ارادت به خواجه محمد معصوم سرهندی (د ۱۰۷۹ق /۱۶۶۸م )، فرزند و جانشین شیخ احمد سرهندی مؤسس سلسله نقشبندیه مجددیه داد. بدخشی در ۱۰۵۰ق /۱۶۴۰م در سرهند اقامت داشت و همراه غلام محمد، فرزند شیخ آدم بنوری در جلسات درس خواجه محمد سعید، خواجه محمد معصوم و شاه محمد یحیی (فرزندان شیخ احمد سرهندی ) حاضر می شد. وی در ۱۰۵۱ق همراه شیخ آدم بنوری رهسپار مکه شد و تا ۱۱۰۲ق /۱۶۹۱م در آن جا ماند، سپس به مصر رفت و در آن جا درگذشت.
← آثار
(۱) ظهورالدین احمد، «اولیاء کرام کی تذکری »، تاریخ ادبیات مسلمانان پاکستان و هند، لاهور، ۱۹۷۱م.(۲) دانشنامه جهان اسلام، تهران، ۱۳۷۵ش.(۳) محمداحسان سرهندی، روضة القیومیة، به کوشش اقبال احمد فاروقی، لاهور، ۱۴۰۹ق / ۱۹۸۹م.(۴) منزوی، خطی مشترک.(۵) منزوی، فهرست نسخه های خطی کتابخانه گنج بخش، اسلام آباد، ۱۳۵۷-۱۳۶۱ش.(۶) منزوی، فهرستواره کتابهای فارسی، تهران، ۱۳۷۶ش.(۷) علیرضا نقوی، تذکره نویسی فارسی در هند و پاکستان، تهران، ۱۳۴۳ش.