محلسه

( محلسة ) محلسة. [ م ُ ل ِ س َ ] ( ع ص ) ارض محلسة؛ زمین که گیاه بر وی مانند حلس شده باشد از بسیاری.( منتهی الارب ). زمینی که گیاه بر روی وی از بسیاری مانند گلیم باشد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به احلاس شود.