محضاج
لغت نامه دهخدا
محضاج. [ م ِ ] ( ع اِ ) محضج. آتش کاو. || چوبی که گازران جامه بدان زنند وقت شستن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
محضاج. [ م ِ ] ( ع اِ ) محضج. آتش کاو. || چوبی که گازران جامه بدان زنند وقت شستن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).