لغت نامه دهخدا
مجروف. [ م َ ] ( ع ص ) بعیر مجروف؛ آن که بر رانش داغ جرفة باشدیا آنکه تندی زیر نرمه گوش آن را داغ کرده باشند. ( منتهی الارب ). شتری که بر ران وی یا نرمه زیر گوش آن داغ باشد. ( ناظم الاطباء ). شتری که داغ جرفة داشته باشد. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به جرفة شود.
