لغت نامه دهخدا
مجربذ. [ م ُ ج َ ب َ / ب ِ ] ( ع ص ) فرس مجربذ و مجربذ القوائم؛ یعنی اسب گران دو ویا آنکه سر فروفکنده، هر دو پا را در موضع هر دو دست گذارد در رفتار. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
مجربذ. [ م ُ ج َ ب َ / ب ِ ] ( ع ص ) فرس مجربذ و مجربذ القوائم؛ یعنی اسب گران دو ویا آنکه سر فروفکنده، هر دو پا را در موضع هر دو دست گذارد در رفتار. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).