لغت نامه دهخدا
( مثقبة ) مثقبة. [ م ُ ث َق ْ ق َب َ ] ( ع ص ) یک دانه مروارید سفته. ( ناظم الاطباء ).
مثقبه. [ م ِ ق َ ب َ / ب ِ ] ( از ع، اِ ) مِثقَب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
تاشرط شغل سوزن و سوزنگری به عرف
آخر بود به مثقبه اول به مطرقه.سوزنی ( یادداشت ایضاً ).با آلات و اسبابی مخصوص که فی المثل بمنزله مثقبه نجاری است. ( المآثر و الاَّثار، ص 114 ). و رجوع به مثقب شود.
