متهیم
مترادفها
متهم، مقصر
متضادها
بیگناه
لغت نامه دهخدا
متهیم. [ م ُ ت َ هََ ی ْ ی ِ ] ( ع ص ) آشفته و حیران. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهیم شود.
متهم، مقصر
بیگناه
متهیم. [ م ُ ت َ هََ ی ْ ی ِ ] ( ع ص ) آشفته و حیران. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهیم شود.