متنجع
لغت نامه دهخدا
متنجع. [ م ُ ت َ ن َج ْ ج ِ ] ( ع ص ) به طلب آب و علف شونده.( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). جوینده آب و علف. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تنجع شود.
جمله سازی با متنجع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او که همیشه میخواست توجه دیگران را جلب کند، گاهی با رفتارهای متنجع و تظاهر به بیماری، از انجام مسئولیتهای سنگین خود فرار میکرد.
💡 در آن داستان قدیمی، شخصیت اصلی با روشهای متنجع سعی میکرد از حضور در مراسم جلوگیری کند تا بتواند در تنهایی خود بماند.
💡 پزشکان معتقد بودند که برخی از بیماران به دلیل فشارهای روانی، رفتارهای متنجع از خود نشان میدهند تا توجه خاص مراقبین را جلب کنند.